Verbinding in de geneeskunde: het kan!
In november 2025 vond het PROSA-symposium ‘Traumavrije zorg op maat van het kind’ plaats in het BMCC in Brugge.
Het symposium bracht zorgverleners, onderzoekers en ervaringsdeskundigen samen rond één duidelijke ambitie: medische zorg kindvriendelijker, toegankelijker en menselijker maken.
Een artikel op Mediquality* trok mijn aandacht: ‘Van prikangst tot vertrouwen: hoe kindgerichte zorg het verschil maakt’. Het ging over een Prosa congres op 7 november in Brugge. ‘Prosa staat letterlijk voor Procedurale Sedatie en Analgesie maar gaat veel verder.
Prosa staat voor een pijn- en traumavrije medische zorg voor kinderen.’ Nu begon ik echt geïnteresseerd te worden, want dit is de insteek die de homeopathie al sinds haar ontstaan volgt: helen op milde wijze (de andere betrachtingen van de homeopathie namelijk heling brengen op snelle en duurzame wijze laten we in dit artikel even buiten beschouwing).
waar lichaam en geest samen komen, daar spreken ze de zelfde taalinhoud, elk op hun eigen manier.
‘De ambitie van Prosa is zorgverleners samen te brengen rond toegankelijke, menselijke en kindvriendelijke zorg, zonder dwang, met vertrouwen. Want uit onderzoek blijkt dat tot 80% van medisch trauma bij volwassenen teruggaat naar negatieve ervaringen in de kindertijd. Als we vandaag investeren in positieve communicatie, voorbereiding en geruststelling, bouwen we aan een generatie die met vertrouwen naar de dokter stapt’. Iedere homeopaat zal kunnen bevestigen dat dit inderdaad klopt : geen enkele homeopathische vraagstelling aan een volwassene is compleet zonder het innerlijke kind aan het woord te hebben gelaten.
Soms gaan mensen compleet in het ‘vergeten’ om bepaalde trauma’s als kind te kunnen doorstaan en zijn het de symptomen op een meer veilige volwassen leeftijd die -als de persoon er rijp voor is -erkenning vragen voor wat in de kindertijd is fout gelopen.
M.a.w. de beste preventie naar ziektes op volwassen leeftijd is uiterst subtiele zorg te dragen voor het jonge en zelfs nog ongeboren kind. Immers hoe minder de (nog onrijpe) hersenen de gebeurtenissen kunnen beredeneren hoe dieper de inslag die emotionele of mentale trauma’s kunnen veroorzaken. Het lichaam neemt soms het leeuwendeel van het trauma op zich en vraagt om gehoord te worden . Dit is een van de voornaamste taken van de homeopaat: waar komen lichaam en geest samen, waar spreken ze de zelfde taalinhoud, elk op hun eigen manier.
‘Elke investering in het begin van de consulatie, heeft zijn effect’, zegt prof Piet Leroy. Dat is ook net de reden waarom een homeopathisch arts heel veel tijd en energie steekt in die eerste basisconsultatie.
Als je het goed wil doen ben je al gauw een uur onderweg met je patient. Het is een superbelangrijk onderdeel van het homeopathisch traject, het is a.h.w. het fundament van alle verdere consultaties. Het is een consultatie waar je steeds op kunt terugvallen. Je geeft er alle tijd en ruimte voor het ontrollen van het (levens) verhaal en de weerspiegeling hiervan op lichaam en geest. Zelfs al zit je dan nog niet per se met je middel in het hart van de roos toch is de basis gelegd, een vertrouwensband gecreëerd waarmee je de verdere puzzelstukjes geleidelijk aan kunt aanvullen en je ineens een patroon kunt herkennen dat dan weer naar een middel leidt.
Het is dus helemaal geen goed idee om op te geven na zo’n eerste consultatie. Vaak moeten de geesten nog wat rijpen, moeten er nog wat extra vragen gesteld, wat extra hiaten in het levensverhaal bijgevuld om tot een duidelijke oplossing te komen.
80% van medisch trauma bij volwassenen gaat terug naar negatieve ervaringen in de kindertijd.
Een veilig gevoel creëren is essentieel: ‘Het uitgangspunt is volgens de organisatoren van het symposium eenvoudig: een kind dat zich veilig voelt, werkt beter mee. Met kleine dingen zoals uitleg, voorbereiding, afleiding en een glimlach maken we van een medische procedure een samenwerking in plaats van een strijd. Alle sprekers vertrekken vanuit dezelfde overtuiging: dat kindgerichte zorg begint bij kennis, motivatie en samenwerking tussen alle zorgprofessionals – van de eerste consultatie tot in de operatiezaal.’
Met deze zin krijg je me echt aan het dromen: wat als we deze grondhouding van diep respect en gevoeligheid voor elkaar zouden kunnen uitbreiden naar al onze menselijke contacten. Dat we deze werkwijze ook zouden toepassen bij onze volwassen patienten, zelfs de tegendraadse mensen (die zullen daar allicht hun redenen voor hebben, dat maakt me soms zelfs nieuwsgierig om dit uit te zoeken). Bij uitbreiding zou dit ook kunnen uitdijen over de ganse maatschappij: op de werkvloer, de contacten in de winkel, de plaatsen waar we elkaar dienen of bediend worden, etc.
Een gezondheidszorg (en bij uitbreiding een maatschappij visie) waar we niet oordelen maar zorg dragen (ook als het niet om prikken gaat), waar iedereen gehoord mag worden, waar emoties een plaats mogen hebben en zorgvuldig ondersteund worden: daar teken ik voor.
En zie, kijk rond: het realiseert zich al !
Warme kerst en nieuwjaarsgroet,
Dr An
PS Sinds enige tijd kan op Mediquality (een ‘uitwisselingsforum’ tussen artsen) geen repliek meer geplaatst, wat ik jammer vind want naast het feit dat er op de geplaatste artikelen geen kritisch weerwoord meer kan geplaatst worden, kan zelfs een positief duimpje hier niet meer terecht, wat ik in deze wel zou doen)